ซือถูจิ้งองค์หญิงรัชกาลก่อนได้รับการเลี้ยงดูจากแม่ทัพใหญ่ซือถูชิงหยุนสองสามีภรรยา            องค์หญิงจิ้งอุปนิสัยร่าเริง เฉลียวฉลาดซุกซน ยึดถือคุณธรรม ชอบแต่งกายเป็นชาย ช่วยเหลือผู้ตกทุกข์ได้ยาก

                จูหยุ่นฮ่องเต้ฮ่องเต้หนุ่มซึ่งเปี่ยมล้นด้วยความสามารถ พระองค์ทรงมีปัญหาที่แก้ไม่ตก กล่าวคือนอกราชสำนักมีกลุ่มอิทธิพลสามกลุ่มได้แก่กลุ่มของหยุนหนันอ๋อง ฉีกั๋วกงและจี้โจวโหวที่ต่างคิดตั้งตนเป็นใหญ่ ในราชสำนักก็มีแต่เหวินจางที่ถวายความช่วยเหลือฮ่องเต้บริหารราชกิจ เหวินเม่ยเอ๋อบุตรีเหวินจางนั้นชอบใช้อำนาจบาตรใหญ่ แต่กลับเป็นที่โปรดปรานของไทเฮา โดยทรงหมายมั่นว่าจะได้นางเป็นฮองเฮา จูหยุ่นฮ่องเต้ทรงเสด็จออกจากวังหลวงเยี่ยมเยียนพสกนิกร

                องค์หญิงจิ้งปล้นทรัพย์สินที่ได้มาไม่ชอบของฉีกั๋วกง นึกไม่ถึงว่ากลับเล่นงานคนผิดโดยไปล่วงเกินไป๋หยุนเฟยลูกชายหยุนหนันอ๋องเข้าโดยไม่ได้ตั้งใจ ไป๋หยุนเฟยเป็นคู่หมั้นคู่หมายขององค์หญิงอันหนิง ไป๋หยุนเฟยเคียดแค้นมากที่ถูกลูบคม ดังนั้นจึงไปคิดบัญชีกับองค์หญิงจิ้ง จนต่อสู้กันอย่างดุเดือด องค์หญิงจิ้งวางแผนดึงจูหยุ่นเข้ามาพัวพันด้วย หลังจากต่อยตีกัน องค์หญิง     จิ้ง,ไป๋หยุนเฟยและจูหยุ่นก็ผูกมิตรเป็นสหายกัน 

                   แม่ทัพใหญ่ซือถูชิงหยุนและอำมาตย์เหวินจางเป็นไม้เบื่อไม้เมากัน แต่ซือถูเจี้ยนหนันพี่ชายขององค์หญิงจิ้งและ           เหวินเฉียงบุตรีคนรองของเหวินจางนั้นกลับรักมั่นต่อกัน เหลียงจินจัวลูกชายฉีกั๋วกงนั้นก็มีใจให้เหวินเฉียง เหวินจางต้องการผูกไมตรีกับฉีกั๋วกง ดังนั้นจึงคิดจะยกเหวินเฉียงให้แต่งงานกับเหลียงจัวจิน      องค์หญิงจิ้งพยายามทุกวิถีทางเพื่อทำลายความสัมพันธ์ระหว่างสกุลเหวินและสกุลเหลียง จากความช่วยเหลือของจูหยุ่นและไป๋หยุนเฟยจึงสามารถช่วงชิงตัวเหวินเฉียงไปได้ ซือถูเจี้ยนเหวินพาเหวินเฉียงหลบหนีไป องค์หญิงจิ้งก่อเรื่องก่อราวขึ้นทำให้สกุลเหวินและสกุลซือถูบาดหมางใจกัน จูหยุ่นฮ่องเต้ทรงใช้การแต่งงานของเหวินเฉียงทำลายความสัมพันธ์ระหว่างสกุลเหวินและสกุลเหลียง

                จูหยุ่นและไป๋หยุนเฟยพบฐานะที่แท้จริงขององค์หญิงจิ้งว่าเป็นหญิง     ทั้งสองต่างชื่นชอบองค์หญิงจิ้งด้วยกันทั้งคู่ เพื่อองค์หญิงจิ้ง จูหยุ่นจึงไม่ทรงสถาปนาเหวินเม่ยเอ๋อเป็นฮองเฮา สร้างความเคียดแค้นให้เหวินเม่ยอ๋อ,เหวินจางและไทเฮายิ่งนัก  ที่สำคัญการที่ไป๋หยุนเฟยทำลายงานแต่งงานขององค์หญิงอันหนิงนั้นได้สร้างความเคียดแค้นให้เชื้อพระวงศ์เช่นเดียวกัน จูหยุ่นและไป๋หยุนเฟยต่างพากันบอกรักองค์หญิงจิ้ง องค์หญิงกลับไม่เลือกใครทั้งนั้น

                องค์หญิงอันหนิงเห็นว่าองค์หญิงจิ้งเป็นต้นเหตุให้ไป๋หยุนเฟยทำลายงานแต่งงาน  องค์หญิงทั้งสองต่อสู้กันอย่างดุเดือด หลังจากที่ต่อสู้กันแล้วองค์หญิงทั้งสองก็กลายเป็นสหายกัน องค์หญิงจิ้งคิดหาหนทางให้องค์หญิงอันหนันและไป๋หยุนเฟยได้ครองรักกัน แต่ยิ่งช่วยก็ยิ่งยุ่ง

                เพื่อให้ได้องค์หญิงจิ้งมาครอง ไป๋หยุนเฟยยื่นข้อเสนอต่อจูหยุ่นว่าจะเกลี้ยกล่อมหยุนหนันอ๋องพ่อของตนให้สลายกลุ่มอิทธิพลเป็นข้อแลกเปลี่ยน เพื่อสลายกลุ่มอิทธิพลที่แย่งชิงความเป็นใหญ่ ในที่สุดจูหยุ่นก็ทรงตัดสินพระทัยสละซึ่งความรัก

                องค์หญิงอันหนิงและองค์หญิงจิ้งพากันเข้าวังหลวง แผนการอันชั่วร้ายของเหวินเม่ยเอ๋อถูกองค์หญิงจิ้งทำลายลง ไทเฮาทรงเริ่มไม่พอพระทัยเหวินเม่ยเอ๋อขึ้นมา โดยหันไปโปรดองค์หญิงจิ้งแทน จูหยุ่นทรงอนุญาตให้ไป๋หยุนเฟยอ้างองค์หญิงอันหนิง    เข้าออกวังหลวงได้ทุกเมื่อ ในที่สุดไป๋หยุนเฟยและองค์หญิงอันหนิงก็กลายเป็นสหายกัน

เหวินจางเริ่มสมคบกับกลุ่มอิทธิพล เพื่อบีบบังคับให้ฮ่องเต้สละราชสมบัติเหวินจาง,ฉีกั๋วกงและจี้โจวโหววางแผนบุกวังหลวง นึกไม่ถึงว่าฉีกั๋วกงและจี้โจวโหวกลับหักหลังเหวินจาง ทำให้เหวินจางต้องโทษฐานเป็นกบฏ เหวินจางหลงกลติดกับจนถูกจับกุมตัวในที่สุด กงอกำลังทหารประชิดเมืองหลวง จูหยุ่นทรงตัดสินพระทัยออกศึกด้วยพระองค์เองจนตกอยู่ในวงล้อมของฉีกั๋วกงและจี้โจวโหว ไป๋หยุนเฟย,องค์หญิงจิ้งและองค์หญิงอันหนิงนำพากองกำลังของหยุนหนันอ๋องปราบกบฏ ในที่สุดกบฏก็พ่ายแพ้ ในขณะที่ทำศึกอยู่นั่น ไป๋หยุนเฟยเกือบจบชีวิตลงด้วยน้ำมือของเหลียงจินจัว โชคดีที่องค์หญิงอันหนิงเสี่ยงชีวิตช่วยไป๋หยุนเฟยเอาไว้จนองค์หญิงอันหนิงต้องได้รับบาดเจ็บสาหัส ไป๋หยุนเฟยตื้นตันใจมากที่องค์หญิงอันหนิงช่วยชีวิตตนไว้ ทำให้ความรักลุกโชนขึ้นมา  

                ในที่สุดเหตุการณ์ก็สงบลง  เหวินจางลาออกจากราชการเดินทางกลับบ้านเกิด  เหวินเม่ยเอ๋อไม่กล้ากำเริบเสิบสานอีกต่อไป ไทเฮาทรงไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับราชกิจ จูหยุ่นและองค์หญิงแสนซนทรงใช้ชีวิตด้วยกันอย่างมีความสุข ทำให้วังหลวงมีแต่เสียงหัวเราะ