• Breaking News 
  •  
  •  
  • เลือดในดิน

    เรื่องนี้โดนใจขอไลค์หน่อย 1,836 Views | 7 Jul 2007 00:00



    “คนเรานั้น เกิดไม่สำคัญเท่าตายเพราะเราเลือกเกิดไม่ได้ ต่างกับเวลาตายที่เราเลือกได้ว่าจะ ตายอย่างขนนก คือเบาหวิว ไม่มีอะไรให้จดจำแถมซ้ำยังอาจถูกถ่มน้ำลายรด หรือ จะตายอย่างมีเรื่องราวให้คนรุ่นหลังรำลึกถึง เหมือนกับที่คนจีนเขาเรียกการตายชนิดนี้ว่า ..ตายอย่างขุนเขา”


    อาทิตย์ ยังจดจำคำพูดแฝงปรัชญานี้ได้ไม่เคยลืม หากที่เขาจดจำได้แม่นยำยิ่งกว่า คือเจ้าของคำพูด หญิงสาวนาม ตรีทิพย์ ที่อาทิตย์อดนึกย้อนกลับไปด้วยความเสียใจและเสียดายไม่ได้ว่า..ทำไมหนอ .. โชคชะตาจึงพาให้เขากับเธอพบกันสายนัก ?

    และนี่ก็เป็นเพียงส่วนเสี้ยวเล็กๆในความทรงจำของ อาทิตย์ ราชภูมิ ..เด็กท้องนากำพร้าแม่ที่กลายมาเป็นเจ้าของกิจการทั้งด้านพาณิชย์และอุตสาหกรรมหลายแห่ง

    แม้เวลาจะผ่านพ้นไปนานแล้ว แต่ภาพในอดีตยังคงแจ่มชัดในหัวใจ แม้บางภาพ เขาไม่อาจพบเห็นด้วยตัวเอง หากเพียงคำบอกเล่าก็เฉือนใจเขาจนขาดวิ่นไม่มีชิ้นดี .. มันคือภาพผู้หญิงคนแรกในชีวิตของเขา…ภาพผู้หญิงท้องแก่ล้มลุกคลุกคลานซมซานฝ่าหมอกฝนหนีตาย มิใช่เพียงเพื่อรักษาชีวิตตน หากแต่ลูกในท้องต่างหากที่หล่อนต้องรักษาไว้ยิ่งชีวิต … หัวใจของอาทิตย์คงจะไม่แหลกเป็นเสี่ยง ถ้าผู้หญิงในความคำนึงของเขาคนนี้จะเป็นคนอื่นที่ไม่ใช่ แม่กำไล .. แม่ผู้ให้กำเนิดของเขา

    แม่กำไลรอดตายด้วยมือปืนที่ไล่ล่าเพียงรู้สึกเสียดายกระสุน เพราะคิดว่าผู้หญิงที่ต้องคลอดลูกกลางป่าอย่างนี้ ถึงอย่างไรก็ต้องตายอยู่ดี .. หากมันหารู้ไม่ว่าชะตาชีวิตของคน ผกผันได้เพียงสายลมพัดผ่าน .. แม่กำไลรอดตายอย่างปาฏิหาริย์และซมซานไปคลอดลูกบนผืนดินในทุ่งร้างกลางป่า เลือดจากกายรินไหลลงดินจนเปียกชุ่ม หากทารกเพศชายนั้นแกร่งเกินคน .. มีแต่เบื้องบนเท่านั้นที่รู้ว่า โชคชะตากำหนดให้ทารกน้อย รอดพ้นจากเงื้อมมือมัจจุราชเพื่อสิ่งใด ???

    เด็กชายอาทิตย์ ใจกล้า เติบใหญ่ท่ามกลางความรักของ ตาเรือง กับ ยายทองคำ ใจกล้า แห่งบ้านทุ่งกาหลง มี ปาน เด็กกำพร้าที่สองตายายรับอุปการะคอยเป็นพี่เลี้ยงคนสนิท เวลานั้น กำไล ต้องเปลี่ยนชื่อเป็น ชื่น เพื่อหนีอดีตที่อาจหวนกลับมาทำร้าย แต่ในที่สุด ก็ไม่มีใครหนีความตายพ้น ก่อนแม่กำไลจะจากไป อาทิตย์ก็ได้รู้ความจริงว่าคนที่บงการฆ่าแม่อย่างโหดเหี้ยม คือ คนที่ชาวบ้านเรียกขานกันว่า ‘นายแม่’ ด้วยเหตุเพียงว่าไม่อยากให้กำไลมาทำให้ลูกชายคนเดียวคือ ชาย ราชภูมิ ต้องตกต่ำเพราะได้ชื่อว่ามีเมียเป็นผู้หญิงชาวบ้าน และพร้อมกันนั้น อาทิตย์ก็รู้ความจริงว่า นามสกุลที่แท้จริงของตนคือ ‘ราชภูมิ’ .. อาทิตย์จึงเลือกจะสลักชื่อและสกุลของแม่บนผิวปูนซิเมนต์เหนือหลุมศพว่า ‘กำไล ราชภูมิ’ แทนชื่อ ‘ชื่น ใจกล้า’ เป็นการเริ่มต้นทวงสิทธิ์อันชอบธรรมของแม่คืน และนับจากนี้ .. ก็ได้เวลาที่ภารกิจชีวิตของอาทิตย์จะเริ่มต้นแล้ว

    อาทิตย์เดินทางออกจากบ้านไปกับปานที่อาสาตามมาดูแลและคอยเป็นเพื่อนคู่คิดของอาทิตย์ด้วยความซื่อสัตย์จงรักภักดีเพราะปานนั้นรักอาทิตย์ยิ่งกว่าชีวิต ก่อนมา อาทิตย์เฝ้าร่ำลา กาหลง หญิงคนรักอย่างอาลัยอาวรณ์และสัญญาว่าสักวัน จะกลับมาหากาหลง

    ชีวิตของอาทิตย์กับปานระหกระเหินไปจนถึงจุดหมายปลายทางคือ ‘เหมืองท้องฟ้า’ ที่อาทิตย์สืบรู้มาว่า มันคือสถานที่ที่ ‘นายแม่’ ใช้บัญชาการปลิดชีวิตแม่กำไล หากอาทิตย์ก็ได้พบเพียงเหมืองร้าง มีเพียง ลุงเตียง กับ ป้าซ่อนกลิ่น เจ้าของร้านชำเล็กๆ ที่พอจะถ่ายทอดความจริงในอดีตให้อาทิตย์ได้รู้ เพราะป้าซ่อนกลิ่น คือเพื่อนสนิทของกำไลที่วิ่งไปเตือนภัย จนกำไลหนีตายเข้าป่าไปในวันเกิดเหตุ และอาทิตย์ก็ได้รู้ว่ามือปืนคนที่ตามล่าแม่กำไล ชื่อ ไอ้หรั่ง

    แผนแรกของอาทิตย์คือการหาทางเข้าไปทำงานกับพวกราชภูมิ แล้วอาทิตย์ก็สมหวังเพราะปานบังเอิญไปเจอเพื่อนที่เคยทำงานก่อสร้างด้วยกัน ปัจจุบันเพื่อนของปานเป็นหัวหน้ายามของโรงงานผ้า หนึ่งในธุรกิจของตระกูลราชภูมิ ได้แนะนำให้อาทิตย์กับปานไปที่โรงแรมไดมอนด์เพื่อสมัครงาน และที่นั่น อาทิตย์ได้พบกับ เยาวดี ภรรยาผู้จัดการโรงแรมที่มีท่าทีพอใจอาทิตย์ทันทีที่ได้พบ เยาวดีจัดการให้อาทิตย์ได้ทำงานในตำแหน่งพนักงานต้อนรับเพราะพอใจหน่วยก้านและหน้าตาที่หล่อเฉียบของอาทิตย์ ส่วนปาน ได้ทำงานในฝ่ายยานยนต์ อาทิตย์พอจะเดาสายตาเยาวดีที่อาทิตย์เรียกขานว่า ‘พี่เยาว์’ ได้ เลยคิดใช้พี่เยาว์เป็นสะพานเชื่อมไปให้ถึงตัวนายแม่ เหตุผลที่เยาวดีให้ความสนใจอาทิตย์ในทางชู้สาวนอกจากความหล่อของอาทิตย์ ยังเป็นเพราะเยาวดีร้างราจากความสุขที่ลึกซึ้งอย่างนี้มานานตั้งแต่สามีของเธอตายจากไป แต่เธอก็ไม่เคยเปลืองตัวกับใคร หากเมื่อได้พบอาทิตย์ ความรู้สึกเสน่หาก็เกิดขึ้นตั้งแต่แรกพบซึ่งอาทิตย์เองก็ยินดีตอบสนองเพื่อให้ทุกอย่างเป็นไปตามแผน ซึ่งความใกล้ชิดของทั้งคู่ก็หนีไม่พ้นสายตาของ วิมุต วังกังวาล นักธุรกิจที่มาใช้บริการโรงแรมไดมอนด์เป็นประจำเพราะแอบรักเยาวดี แต่เยาวดีให้ความสนิทสนมกับวิมุตเพียงต้องการทำหน้าที่ ไม่เคยมีวิมุตอยู่ในสายตา เพราะรู้เบื้องหลังของวิมุตดีว่าในภาพภายนอกที่โก้หรูนั้น วิมุตแอบซ่อนความโสมมไว้มากมาย ทั้งธุรกิจเถื่อนและเรื่องผู้หญิง และโดยเฉพาะอย่างยิ่งกับ วิมลมณี น้องสาวของวิมุตด้วยแล้ว เยาวดีแทบไม่อยากเสวนาด้วย เพราะเยาวดีรู้ว่านอกจากวิมลมณีจะร่วมธุรกิจเถื่อนกับพี่ชายแล้ว ยังมีปมด้อยที่เคยถูกผู้ชายปฏิเสธการแต่งงานทำให้วิมลมณีกลายเป็นโรคอิจฉาผู้หญิงทุกคนที่มีความรักและมีครอบครัว เห็นใครมีความสุข เธอจะต้องรีบเข้าไปเป็นมือที่สามทันที

    วิมลมณี มีหนุ่มหนึ่งมาติดพัน คือ พิธาน พัฒโน ผู้ชายเรียบร้อย แต่ร้ายลึก ช่างเอาใจจนทำให้วิมลมณีไม่เคยตัดขาดพิธานได้ หากเพราะฐานะทางสังคมของพิธานที่แม้จะทะเยอทะยานจนสามารถถีบตัวเองให้กลายเป็นเจ้าของธุรกิจอแควเรี่ยม แต่ภาพลักษณ์ของพิธานก็ไม่อาจทัดเทียมบุคคลที่อยู่สังคมชั้นสูง วิมลมณี จึงเห็นพิธานเป็นเพียง ‘ทอยบอย’ ของเล่นที่เธอจะหยิบมาเล่นแก้เหงา ไม่ใช่ของจริงเหมือนอาทิตย์ ที่วิมลมณี เกิดรักแรกพบและเกิดความอยากได้ และคิดว่าเธอ ‘ต้องได้’ ซึ่งก็ทำให้ความคิดที่ต้องการเขี่ยอาทิตย์ให้พ้นทางคุกรุ่นอยู่ในใจของพิธานทุกเวลานาที

    วันหนึ่ง อาทิตย์ก็มีโอกาสเข้าพบนายแม่ เมื่อนายแม่ล้มป่วยเข้าโรงพยาบาลและเยาวดีได้มอบหมายให้อาทิตย์เป็นคนนำอาหารไปส่ง อาทิตย์เริ่มบริหารเสน่ห์ด้วยมารยาทที่เยาวดีเทรนให้อย่างเนี้ยบเนียนจนนายแม่ติดใจและออเดอร์ให้อาทิตย์เป็นคนนำอาหารมาส่งให้จนกว่าจะออกจากโรงพยาบาล ซึ่งก็เป็นความยินดีของอาทิตย์อย่างยิ่ง นอกจากนายแม่ที่เป็นเป้าหมายสำคัญ อาทิตย์ยังรู้สึกกระชุ่มกระชวยทุกครั้งเมื่อได้ต่อคารมกับ ผดา พยาบาลประจำตัวและญาติห่างๆของนายแม่ เพราะผดาเป็นสาวน้อยสดใส อารมณ์ดี และดูจะ ‘ดี’ เป็นพิเศษเมื่อได้อยู่กับอาทิตย์สองต่อสอง

    และที่นั่นเองที่อาทิตย์ได้พบกับพ่อบังเกิดเกล้าเป็นครั้งแรก หากอาทิตย์ก็ฉลาดพอจะไม่แสดงตัว ได้แต่ปล่อยให้ใจที่ลุกโชนด้วยไฟแค้นร่ำร้องลั่นว่า “ฉันจะฆ่าแก” ยังดีที่มีปานคอยเตือนสติให้รู้ว่า คนที่อาทิตย์คิดฆ่านั้น คนหนึ่งคือพ่อ อีกคนคือย่าแท้ๆ อาทิตย์เริ่มรู้สึกทรมานใจ ด้วยน้ำใจที่คุณชาย ราชภูมิที่มีต่ออาทิตย์นั้นมากมาย ส่วนนายแม่ก็ให้ความเอ็นดูอาทิตย์ โดยทั้งสองไม่รู้ว่ากำลังให้ความรักและเอ็นดูมัจจุราชที่กำลังตามมาคร่าชีวิตตน ด้วยการกระทำ ตลอดจนคำพูดปริศนาบางคำของอาทิตย์ทำให้คุณชายสงสัยและสั่งให้เยาวดีสืบจนรู้ว่าอาทิตย์คือลูกชายของตนที่เกิดกับกำไล

    ในที่สุด อาทิตย์ก็รู้ว่าคุณชายรู้ว่าตนเป็นลูก และคุณชายก็รู้ว่าอาทิตย์รู้ว่าตนเป็นพ่อ แต่เมื่ออาทิตย์ไม่ยอมรับ คุณชายก็ไม่คาดคั้น ได้แต่คอยเฝ้าดูอาทิตย์ โดยฝากเยาวดีให้ช่วยดูแล ซึ่งเยาวดีก็ยินดีเพราะเยาวดีเริ่มจะรักอาทิตย์เข้าแล้วจริงๆ ส่วนอาทิตย์เองก็ทำท่าจะมีเยาวดีเป็นความรักครั้งใหม่ ที่แม้จะเป็นรักต่างวัย แต่อาทิตย์ก็รู้สึกอบอุ่นเหลือเกินเมื่ออยู่กับเยาวดี ส่วนหนึ่ง อาจเพราะอาทิตย์โหยหาความอบอุ่นจากแม่ที่จากไป เยาวดีเองก็ยอมรับว่าอาทิตย์กับเธอเข้ากันได้ทุกเรื่อง หากจะติดอยู่ก็ตรงที่อาทิตย์เป็นลูกชายคนเดียวของคุณชาย ราชภูมิ ซึ่งเยาวดีรู้ดีว่า คงเป็นการยากที่คุณชายจะยอมให้ลูกชายมาแต่งงานกับม่ายลูกติดอย่างเธอ ที่สำคัญคือ หนูดี ลูกสาวตัวน้อยที่เยาวดียอมรับว่า เธอเองก็รู้สึกอิหลักอิเหลื่อที่จะให้หนูดีมีพ่อใหม่ที่อ่อนกว่าเธอเกือบสิบปี แล้วก็จริงอย่างที่คาดเดาเพราะวันหนึ่ง คุณชายก็เรียกเยาวดีไปคุยตรงๆ ขอให้เธอระวังเรื่องความสัมพันธ์ที่มีกับอาทิตย์ ซึ่งเยาวดีก็หมดทางโต้แย้งเพราะบุญคุณที่คุณชายมีต่อเธอกับลูกนั้นเหลือล้นจน
    เมื่อหักร้างกันแล้ว อาจไม่เหลือความรักเลยแม้เพียงเถ้าธุลี

    ส่วนอาทิตย์ จากความตั้งใจแต่แรกที่เรียงลำดับเหยื่อแค้น ให้นายแม่เป็นเบอร์หนึ่ง ชาย ราชภูมิเป็นเบอร์สอง อาทิตย์ก็ค่อยๆถอย เปลี่ยนอันดับ เป็นมุ่งจะไปจัดการกับคนที่ตามไล่ล่าแม่กำไลของตนก่อน โดยอาทิตย์ไม่รู้เลยว่าคนที่ตัวเองกำลังตามล่านั้นอยู่ใกล้แค่คืบ เพราะปัจจุบัน ไอ้หรั่ง ใช้ชื่อว่า รอน ทำงานเป็นคนขับรถของนายแม่และได้พบกับอาทิตย์อยู่บ่อยๆ แม้จะมีความรู้สึกบางอย่างที่อาทิตย์สัมผัสได้ว่ารอน มีอะไรซ่อนอยู่เบื้องหลัง แต่ด้วยฉากหน้าที่รอนปกปิดความโหดร้ายไว้มิดชิด ทำให้อาทิตย์พยายามมองข้ามความรู้สึกที่มองรอนในแง่ร้ายอยู่เสมอๆ แต่ในที่สุดอาทิตย์ก็สืบจนรู้ความจริงและจัดการกับมันอย่างสิ้นซากโดยมีปานเป็นผู้ช่วย มีคุณชายเป็นคนคอยอำนวยความสะดวกให้อาทิตย์ได้ชำระแค้น เพราะเวลานั้น คุณชายรู้ความจริงว่านายแม่ไม่เพียงพรากเขาให้จากกับกำไล แต่นายแม่ยังสั่งฆ่ากำไลและลูกในท้อง ซึ่งก็คืออาทิตย์ แต่สิ่งที่อาทิตย์ไม่รู้คือคุณชายจัดการบอกหรั่งให้รู้ตัวและใส่เสื้อเกราะกำบังกระสุน และสร้างเหตุการณ์พร้อมปล่อยข่าวว่าไอ้หรั่งที่ถูกอาทิตย์ยิงตายคาที่ จากนั้น คุณชายก็ให้เงินหรั่งก้อนหนึ่งเพื่อหนีไปอยู่ที่อื่น

    จากนั้น คุณชายก็พูดกับอาทิตย์เรื่องพ่อลูกโดยไม่ปิดบังอีก อาทิตย์เองก็ยอมรับและนับถือในน้ำใจผู้เป็นพ่อที่ยอมให้ตนได้ทำในสิ่งที่ตั้งใจ แม้มันจะไม่ใช่สิ่งที่คนเป็นพ่อควรจะส่งเสริมลูก แต่อาทิตย์ก็ถือว่าพ่อให้ความ ‘เข้าใจ’ ในความเจ็บที่ถูกเก็บมาเนิ่นนาน อาทิตย์ให้อภัยพ่อได้เพราะส่วนหนึ่งอาทิตย์รู้ว่าพ่อไม่ได้มีส่วนรู้เห็นเรื่องการจ้างฆ่าแม่กำไล หากอาทิตย์ก็ยังทำใจไม่ได้ที่จะเรียกคุณชายว่า ‘พ่อ’

    คุณชายต่อว่าต่อขานนายแม่เป็นการใหญ่ แต่ผู้หญิงที่ไม่เคยยอมใครอย่างนายแม่ก็แก้ตัวและใช้อำนาจความเป็นแม่ทำให้คุณชายต้องหยุดการวิพากษ์บุพการีแต่เพียงนั้น นายแม่พยายามซักไซร้เรื่องอาทิตย์แต่คุณชายยังไม่กล้าบอกความจริง เพราะกลัวอาทิตย์จะไม่ปลอดภัย ส่วนอาทิตย์ หลังจากฆ่าไอ้หรั่งได้สำเร็จ ยังไม่ทันคิดแผนชำระแค้นต่อ ก็ต้องตกใจที่เห็นกาหลงโผล่มา โดยมี สวิง คนรับใช้หนีตามมาด้วย กาหลงร้องไห้สะอึกสะอื้นว่าพ่อจะบังคับให้แต่งงานกับลูกชายเจ้าของโรงสีในตลาดเพื่อปลดหนี้พนัน ก็เลยต้องระหกระเหินมาหา อาทิตย์สงสารกาหลงเป็นที่สุดที่สู้อุตส่าห์บากหน้ามาทั้งที่ไม่เคยเข้ากรุงเทพฯเลยสักครั้ง แต่ก็อิหลักอิเหลื่อสุดๆเมื่อเยาวดีมาเห็น แม้เยาวดีจะแสดงออกอย่างแนบเนียน ต้อนรับขับสู้กาหลง และรับอาสารายงานคุณชายเรื่องกาหลงด้วยความเมตตาจนคุณชายเข้าใจและยอมรับให้กาหลงอยู่ร่วมกับอาทิตย์ อาทิตย์ตามมาอธิบาย เยาวดีก็ได้เพียงยิ้ม ปลอบใจอาทิตย์ว่าเข้าใจและยอมรับได้เพราะเธอเองก็ไม่ใช่คนตัวเปล่า และยังเชียร์ให้อาทิตย์แต่งงานอยู่กินกับกาหลงเพราะแค่เห็นแววตาก็รู้ว่ากาหลงรักอาทิตย์เพียงใด .. อาทิตย์ได้แต่กอดปลอบตอบรัก เลยไม่ทันเห็นน้ำตาของเยาวดีที่รินไหลออกมาด้วยหัวใจรักที่ไม่เคยคิดจะทำให้อาทิตย์กลายเป็นผู้ชายใจดำทิ้งผู้หญิงน่าสงสารอย่างกาหลง

    อาทิตย์พากาหลงมาอยู่ที่บ้านที่คุณชายจัดไว้ให้ด้วยการแยกห้องอยู่ แม้กาหลงจะยินยอมพร้อมใจ แต่อาทิตย์ก็ยืนยันจะไม่ยอมล่วงเกินกาหลง หากยังไม่ได้แต่งงานให้ถูกต้อง คุณชายช่วยอาทิตย์ในเรื่องนี้ด้วยการติดต่อไปหาผู้ว่าฯให้ไปเจรจากับกำนันไม่ให้เอาเรื่องกาหลงและอาทิตย์ ทั้งยินดีให้เงินใช้หนี้แทนกำนันทุกบาททุกสตางค์ ซึ่งด้วยบารมีผู้ว่าฯที่บอกว่าอาทิตย์เป็นหลานชาย เท่านั้น กำนันก็เงียบเสียงได้อย่างง่ายดาย

    กว่าจะเสร็จเรื่องกาหลง อาทิตย์ก็ต้องเทียวไปเทียวมากลายเป็นสนิทชิดเชื้อและเข้าใจในความเป็นพ่อของคุณชายมากขึ้นอีก คุณชายใช้ให้เยาวดีจัดการให้อาทิตย์เลื่อนตำแหน่งไปเป็นผู้บริหารร้านอาหาร โดยให้กาหลงคุมคนครัวเพราะกาหลงมีฝีมือทำกับข้าว ส่วนปานคอยช่วยเหลือดูแลทั่วไป ในวันเปิดร้าน อาทิตย์ได้พบกับ ตรีทิพย์ ลูกสาว เจ้าสัวลิ้ม อาทิตย์สะดุดตาในความสง่างาม เรียบง่ายและแววตาที่ฉลาดเฉลียวหากก็หวานซึ้งเสียจนอาทิตย์ยอมรับว่าแววตาอย่างนี้มันทำให้อาทิตย์ปั่นป่วนในหัวใจไม่น้อย ติดที่กาหลงที่ยืนยิ้มชื่นอยู่ไม่ห่าง ทำให้อาทิตย์จำต้องเก็บความรู้สึกอย่างเร็วที่สุด

    อาทิตย์ได้มีโอกาสพูดคุยกับตรีทิพย์ ซึ่งก็อยู่ในความสนับสนุนของคุณชายอย่างเต็มอกเต็มใจ เยาวดีแอบมองอาทิตย์และตรีทิพย์อย่างเศร้าๆ เป็นอีกครั้งที่เยาวดี ‘เข้าใจแต่เจ็บ’ เพราะเยาวดีรู้ดีว่าคุณชายนั้นปรารถนาจะจับคู่ให้ตรีทิพย์เพื่อเหตุผลทางธุรกิจที่คุณชายแอบไปลงทุนโดยกู้เงินจากเจ้าสัว แต่โชคร้ายธุรกิจที่ดินเกิดขาดทุนทำให้คุณชายต้องเป็นหนี้เจ้าสัวเกือบร้อยล้าน และคุณชายก็ไม่กล้าบอกกับนายแม่เพราะนายแม่คัดค้านแต่แรก ..คุณชายเล่าความจริงและ ‘ขอ’ กับอาทิตย์ตรงๆว่าให้ช่วยพ่อเรื่องนี้ อาทิตย์ไม่ยอมเพราะรู้สึกว่าตัวเองกำลังจะต้องขายศักดิ์ศรีและยังจะเรื่องกาหลงอีก หากเหตุการณ์ต่างๆก็ดูเหมือนจะไม่เป็นไปตามที่อาทิตย์ตั้งใจ เพราะด้วยโอกาสที่ต้องพบเจอ ยิ่งนับวัน อาทิตย์ก็ยิ่งมองเห็นความฉลาดรู้คิดของตรีทิพย์ที่อาทิตย์ไม่เคยพบเห็นเสน่ห์ในมุมนี้จากกาหลงเลยแม้แต่น้อย .. ตรีทิพย์ ลูกสาวเจ้าสัว รวยล้นฟ้าถึงขนาดที่ว่ากินใช้ไปทั้งชาติก็ไม่หมด หากตรีทิพย์ก็ไม่ใช่คนช่างแต่งตัว ความเรียบง่ายของตรีทิพย์ที่ตรงข้ามกับกาหลงที่นับวันยิ่งจะประโคมทุกสิ่งอย่างบนร่างกายเพื่อทำให้ดูดีมีฐานะ ตรีทิพย์ให้เหตุผลว่าการแต่งร่างกายก็เพื่อให้คนอื่นมอง แต่การแต่งสมองเป็นประโยชน์กับตัวเอง ถ้าคนสนใจเราที่ภายนอกก็เท่ากับเขาผู้นั้นชอบสิ่งเคลือบแฝง ไม่ชอบความจริงใจ .. อาทิตย์ชอบฟังเวลาตรีทิพย์พูดภาษาอังกฤษและภาษาจีนที่เธอพูดได้คล่องทั้งสองภาษาราวกับเป็นเจ้าของภาษา นั่นเพราะตรีทิพย์ได้รับการศึกษาที่ดี ทั้งยังใฝ่รู้เรื่องประวัติศาสตร์ถึงขนาดเขียนหนังสือเรียบเรียงประวัติศาสตร์จีนขึ้นมาได้เป็นเล่ม นอกจากวิธีคิดที่ดี ตรีทิพย์ยังมีฝีมือทำอาหารหลากหลายและอ่อนหวาน อ่อนไหว หากเธออยู่ใกล้ธรรมชาติ ทำให้อาทิตย์ยิ่งทึ่งผู้หญิงคนนี้เป็นที่สุด

    ตรีทิพย์ไม่รู้เรื่องของอาทิตย์กับกาหลง เมื่อมีโอกาสสนิทสนมกันเพราะคุณชายขอร้องให้ตรีทิพย์เป็นครูสอนภาษาให้อาทิตย์แทนครูแหม่มที่คุณชายให้มาสอนอาทิตย์ในระยะแรก ตรีทิพย์ก็ยินดีเพราะเธอเองก็พอใจในความเป็นลูกผู้ชายและความตรงไปตรงมาของอาทิตย์ที่กล้าพูดถึงข้อเสียของตัวเอง ไม่ปิดบังแม้แต่เรื่องที่เคยฆ่าคนตาย ตรีทิพย์กลับตอบอย่างเข้าใจโลกว่า มันเป็นเรื่องของกรรม และสักวัน อาทิตย์ก็ต้องรับกรรม .. และเมื่ออาทิตย์พร่ำพูดถึงความแค้นในหัวใจ คำพูดของตรีทิพย์ที่สะกิดใจอาทิตย์อย่างแรง คือคำพูดที่เธอโยงไยจากการที่เธอนั่งเรียบเรียงงานวรรณกรรมต่างๆเพื่อจดจารไว้ มิใช่เพื่อเงิน หากเป็นเหตุผลเกี่ยวกับคุณค่าของคนที่ควรจะมีชีวิตอยู่เพื่อผู้อื่นและตายอย่างมีคุณค่า … ‘ตายอย่างขุนเขา มิใช่ขนนก’ .. คือคำพูดของตรีทิพย์

    ที่พุ่งเข้าสู่กลางหัวใจและอาทิตย์ก็จดจำมันได้ไม่เคยลืม ไม่นานความศรัทธาเริ่มก่อตัวเป็นความรักอยู่เงียบๆในใจ อาทิตย์ยอมรับว่ามันลึกซึ้งและลืมยากกว่าทั้งความซื่อสัตย์จริงใจที่กาหลงมี และความตราตรึง ทางเพศรสที่เยาวดีมอบให้กับตน …

    ทั้งด้วยคำพูดของตรีทิพย์ ภาพความสุขของกาหลงที่เปลี่ยนจากหญิงบ้านนอกเป็นสาวชาวกรุงที่ทันสมัย ภาพปานที่สนุกกับงานและเริ่มมีความรักกับ จิ๋ว หญิงสาวที่เข้าสมัครทำงานในร้าน เกือบทำให้อาทิตย์ใจอ่อน เลิกหมกมุ่นกับความแค้นในอดีตหากอาทิตย์จะไม่ได้รับข่าวการปล้นบ้านยายทองคำกับตาเรือง อาทิตย์รีบลิ่วไปทันทีที่รู้ข่าวก็พบสภาพบ้านที่ถูกไฟไหม้เหลือแต่ตอ สภาพสองตายายที่ต่อสู้เอาตัวรอดปางตาย แม้ตากับยายจะพูดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นเหมือนเป็นเรื่องธรรมดา ด้วยความที่ยังมีเลือดนักสู้อยู่เต็มเปี่ยม หากก็ไม่มีอะไรหยุดไฟแค้นในใจอาทิตย์ที่ลุกโชนอีกครั้ง เพราะมีเหตุการณ์เชื่อมโยงที่ทำให้อาทิตย์ปักใจเชื่อว่าทุกอย่างเป็นฝีมือนายแม่ อำนาจฝ่ายต่ำเข้าครอบงำจิตใจอาทิตย์อีกครั้ง อาทิตย์ให้ปานคุมคนงานปลูกบ้านให้ตากับยายใหม่ ส่วนตัวเองเร่งเดินทางกลับกรุงเทพฯ เพราะรู้สึกว่าหากปล่อยไว้ นายแม่ก็รังแต่จะทำลายชีวิตคนไม่หยุดหย่อน

    การตอบโต้นายแม่ในความตั้งใจของอาทิตย์คราวนี้ มิใช่ชีวิต หากแต่เป็นการตายทั้งเป็น ซึ่งอาทิตย์คิดแล้วว่านายแม่ควรจะได้รับรู้ต่อผลของการกระทำตัวเองเสียที อาทิตย์ปลอมตัวเป็นหมอเพื่อพรางตัวเองเข้าไปหานายแม่ในห้องพักผู้ป่วย นายแม่ถึงกับช็อกกับคำประนามของอาทิตย์โดยอาทิตย์ไม่ฟังคำอธิบายของนายแม่ว่า กับเรื่องกำไล ตนเป็นคนสั่งให้ไปจัดการจริง แต่กับสองตายาย ตนไม่รู้เรื่อง อาทิตย์ที่โกรธจนหน้ามืดตามัว ปล่อยให้โทสะเป็นนาย เค้นคอนายแม่พร้อมทั้งกล่าวคำสาปแช่งก่อนจะออกจากห้องไป

    นายแม่ฟื้นขึ้นมาในสภาพคนที่เหมือนมีแต่ร่าง ไม่เดิน ไม่พูด ไม่กระทำการใดๆทั้งสิ้น แววตาเหม่อลอยจนคุณชายใจหาย อาทิตย์เองก็นิ่ง รอการลงโทษจากพ่อ แต่ก็ไม่ เพราะคุณชายกลับปฏิบัติกับอาทิตย์เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น สิ่งที่คุณชายทำคือเฝ้าดูแลปรนนิบัตินายแม่ด้วยความละเอียดอ่อนอย่างที่อาทิตย์ไม่คิดว่าผู้ชายสูงวัยและสูงส่งอย่างคุณชายจะทำได้ อาทิตย์รู้สึกสะเทือนใจและเป็นทุกข์ ซึ่งก็มีเพียงตรีทิพย์เพียงคนเดียวที่เข้าถึงความรู้สึกลึกๆของอาทิตย์ ตรีทิพย์ชวนอาทิตย์ไปชะอำเพื่อให้อาทิตย์ได้มีเวลาพิจารณาสิ่งที่เกิดขึ้นและพยายามล้างใจอาทิตย์ด้วยคำปลอบโยนที่นุ่มนวล หากก็ลึกซึ้ง …

    หญิงกับชายที่หัวใจตรงกันในบรรยากาศเป็นใจ ในที่สุดทั้งสองก็ปล่อยให้ความต้องการทางกายเข้ามามีส่วนช่วยในการปลอบประโลม ต่างฝ่ายต่างมอบความรักให้กันและกันอย่างดูดดื่ม …
    อาทิตย์กลับมาพร้อมปัญหาใหญ่ว่าเขาจะเลือกใครระหว่างตรีทิพย์ และ กาหลง ซึ่งคนที่เตือนสติอาทิตย์ ก็ไม่พ้นผู้หญิงคนเดิมที่หวังดีกับอาทิตย์เสมอมาคือเยาวดี เยาวดีเพียงบอกให้อาทิตย์ถามใจตัวเองให้ดีว่า รักใคร ซึ่งอาทิตย์ก็ตอบไม่ได้ หากจะบอกว่ารักผู้หญิงทั้งสองคน คนละแบบ ก็ดูจะเป็นการเห็นแต่ตัวเกินไป เพราะในซอกหนึ่งของใจ อาทิตย์โกหกตัวเองไม่ได้เลยว่ายังมีเยาวดีแอบซ่อนอยู่ อาทิตย์เลยปล่อยให้ทุกอย่างเป็นไปตามที่มันควรจะเป็น โดยยังพบพาตรีทิพย์ แต่ก็ไม่ละเลยที่จะเอาใจกาหลงเพราะรู้ว่ากาหลงเสียใจมากเพียงใด

    อาการนายแม่ดีขึ้นเป็นลำดับ .. ถึงวันเกิดครบหกรอบ คุณชายจัดงานวันเกิดให้นายแม่อย่างใหญ่โตทั้งเพื่อเป็นการฉลองที่นายแม่หายป่วย หากก็มีสิ่งที่ไม่คาดคิดเกิดขึ้นเมื่อนายแม่พาร่างที่เดินกระย่องกระแย่งด้วยความที่ยังไม่แข็งแรงขึ้นบนเวที และกล่าวสารภาพผิดต่อหลานชาย แต่นั่นคงไม่ทำให้ทุกคนลุกฮือ ถ้านายแม่จะไม่เดินมาพร้อมน้ำตานองหน้าและก้มลงกราบหลานชายเพื่อขออโหสิกรรมต่อหน้าแขกทั้งงาน

    นายแม่กล่าวขอโทษอาทิตย์ต่อหน้าแขกอีกครั้งก่อนจะขอตัวกลับเข้าบ้าน ไม่มีใครรู้ว่านายแม่จะต้องชดใช้กรรมที่ก่อด้วยการถูกคนร้ายบุกเข้ามาลักพาตัวไป

    อาทิตย์สืบจนรู้ว่าคนร้ายที่ลักพาตัวนายแม่ชื่อ เปรื่อง เป็นลูกชายของลูกน้องเก่าที่นายแม่เคยตะเพิดออกจากงานทำให้ครอบครัวของเปรื่องต้องตกระกำลำบาก พ่อถึงกับฆ่าตัวตาย แม่ก็ล้มป่วย เปรื่องจึงย้อนรอยกลับมาลักพาตัวนายแม่ไปเพื่อเรียกค่าไถ่ แต่เมื่อรู้เหตุผลว่าเปรื่องเพียงต้องการเงินจำนวนหนึ่งไปรักษาแม่ เท่านั้น แผนที่อาทิตย์คิดจะจับตายเปรื่องก็เปลี่ยน อาทิตย์วางแผนแนบเนียนเพื่อช่วยนายแม่ออกมา และช่วยให้เปรื่องรอดจากการจับกุม หากปัญหาอยู่ที่เงินที่จะจ่ายให้เปรื่องหนีคดีและพาแม่ไปรักษาตัวที่ต่างประเทศ ซึ่งสุดท้าย คนที่ช่วยให้เรื่องนี้ผ่านพ้นไปด้วยดีคือนายแม่ ที่เซ็นเช็คให้เปรื่องเป็นจำนวนสิบล้าน และยังติดต่อหาที่อยู่ที่ต่างประเทศให้เปรื่องได้ไปอยู่กับแม่อีกด้วย

    ความจริงเรื่องที่นายแม่ไม่ได้มีส่วนรู้เห็นเรื่องการปล้นบ้านสองตายายปรากฏเมื่อตำรวจจับตัวคนร้ายได้ และ คุณชายก็ตัดสินใจเปิดเผยเรื่องไอ้หรั่งที่ตนจัดฉากเพราะไม่อยากให้ลูกชายได้ชื่อว่าเป็นฆาตกร

    จากนั้น นายแม่ก็ขอให้อาทิตย์พาไปหาตากับยายที่ต่างจังหวัด และไปกราบหลุมศพแม่กำไล .. ไม่น่าเชื่อว่าผู้หญิงไว้ตัวอย่างนายแม่ที่ไม่เคยก้มหัวให้ใครจะยอมก้มกราบตาเรืองกับยายทองคำอีกครั้งเพื่อขอบคุณที่ช่วยชีวิตกำไลทำให้ตนได้พบหน้าหลานชายและได้มีโอกาสลบล้างความผิดในอดีต อาทิตย์จะพาย่ากลับบ้าน แต่นายแม่ไม่ยอม เพราะรู้สึกถึงความสุขสงบของชีวิตในชนบท และยังประกาศจะพัฒนาท้องถิ่นด้วยการสละเงินก้อนแรกเพื่อจัดสร้างโรงพยาบาลประจำตำบลตามความมุ่งหมายที่ได้ยินอาทิตย์เปรยไว้กับตายายด้วยการจัดตั้ง ‘มูลนิธิราชภูมิ’ โดยมีชื่ออาทิตย์ ราชภูมิเป็นประธาน

    อาทิตย์รู้สึกเหมือนหายใจได้เต็มปอดก็ครั้งนี้ หากแต่ความรู้สึกโปร่งโล่งผ่านไปได้ไม่กี่อึดใจ อาทิตย์ก็ต้องเผชิญกับปัญหาใหม่เมื่อเจ้าสัวลิ้มต้องการให้อาทิตย์แต่งงานกับตรีทิพย์เพื่อล้างหนี้ เพราะถูกใจในความเก่งกล้าของอาทิตย์และรู้ใจลูกสาวว่ารักอาทิตย์มาก ใจอาทิตย์นั้น แม้ไม่ต้องมีเรื่องเงินเข้ามาเกี่ยว อาทิตย์ก็ยินดีจะกระทำตามคำขอ ถ้าไม่ติดเรื่องกาหลง แม้กาหลงจะเอ่ยปากว่าจะยอมทนเพื่อความสุขของอาทิตย์ แต่อาทิตย์ก็ไม่อาจทำร้ายน้ำใจใสซื่อของกาหลงได้ คนๆเดียวที่อาทิตย์นึกถึงได้ในยามนี้คือเยาวดี เยาวดีพูดแสดงความเห็นกับอาทิตย์ว่า แม้ความรวยจนจะวัดความเสียใจของผู้หญิงทั้งสองคนไม่ได้ หากคนที่มั่งมีกว่าและมีปัญญากว่า ย่อมหาทางออกกับชีวิตได้ง่ายกว่า อาทิตย์จะเลือกใครก็ตัดสินใจให้ดี
    อาทิตย์ตัดสินใจเข้าพบเจ้าสัวและพูดความจริงเปิดใจกับตรีทิพย์ทุกเรื่อง ซึ่งก็เป็นไปตามที่เยาวดีพูดทุกอย่าง .. ตรีทิพย์ยิ้มเย็น และขอร้องพ่อว่าให้ยกหนี้สินทั้งหมดร่วมสร้างโรงพยาบาลและโรงเรียนให้ชุมชนบ้านกาหลง เจ้าสัวเสียใจมาก หากด้วยความรักลูกสาวและรู้ว่าถ้าไม่ทำตาม คนอย่างตรีทิพย์ก็จะต้องจัดการอะไรบางอย่างจนบรรลุความมุ่งหมายของตัวเองอยู่ดี เจ้าสัวจึงต้องจำยอม อาทิตย์แทบจะกราบตรีทิพย์ด้วยความสำนึกในบุญคุณ เจ้าสัวปล่อยให้หนุ่มสาวได้อยู่กันสองต่อสองอีกครั้ง … อาทิตย์จะแสดงความรักต่อตรีทิพย์เป็นครั้งสุดท้าย หากตรีทิพย์เพียงจับมืออาทิตย์ และบอกว่าถึงเวลาแล้วที่เธอจะต้องออกเดินทางท่องเที่ยว หาประสบการณ์ชีวิตเหมือนที่เคยบอกอาทิตย์ไว้

    เวลาผ่านไป..อาทิตย์ยืนมองภาพ เด็กชายจักรวาล ราชภูมิ ที่ได้รับการเชื้อเชิญให้เป่าเค้กวันเกิดเพื่อตัดแจกให้กับแขกที่มาร่วมงานซึ่งก็เป็นเด็กในวัยเดียวกันบ้าง เป็นผู้ใหญ่วัยเดียวกับพ่อแม่บ้าง
    กาหลงเดินอุ้มท้องลูกอีกคนเข้ามาหาอาทิตย์ วันนี้ กาหลงกลายเป็นคุณผู้หญิงของบ้านใหญ่ ภรรยาเจ้าของโรงแรมไดมอนด์และกิจการอีกนับสิบที่อยู่ในความดูแลของอาทิตย์
    ปานยืนคู่กับจิ๋วและลูกเล็กๆสามคนที่ตั้งตารอขนมเค้กจากเจ้าภาพพี่เยาว์ของอาทิตย์มาพร้อมคุณประเสริฐกับหนูดีที่เติบโตเป็นสาวน้อยมีเค้าสวยเหมือนแม่

    นายแม่ที่มีคุณชายคอยประคองด้วยวัยที่ชรา หากยังไม่ทิ้งร่องรอยความสง่างามสดใส และวันนั้น … ก็มีแขกเซอร์ไพร้ส์ที่อาทิตย์คาดไม่ถึง … ทุกคนมองไป ก็เห็นตรีทิพย์ก้าวเข้ามาพร้อมชายต่างชาติท่าทางภูมิฐานซึ่งตรีทิพย์แนะนำกับทุกคนว่าเขาคือโปรเฟสเซอร์ฮีลตัน สามีของเธอ

    เมื่อมีโอกาสอยู่ด้วยกันเพียงลำพัง อาทิตย์และตรีทิพย์โผเข้ากอดกันด้วยความดีใจที่ได้พบกันอีก …สองคนสบตา ต่างรู้ว่าในหัวใจยังมีกันและกัน …หากคำพูดที่เหมาะสมที่สุดในเวลานี้ คือเราจะเก็บ
    ความรักและมิตรภาพที่ดีนี้ไว้ตลอดไป…ห่างออกไป มีผู้หญิงอีกสองคน คือเยาวดี และกาหลง ที่มองภาพหญิงชายตรงหน้าด้วยความเข้าใจว่าความรักนั้น..เป็นเรื่องของใจที่ไม่อาจมีใครห้ามได้…หากแต่การกระทำที่ถูกต้องต่างหากที่จะตัดสินว่าคนๆนั้น เป็นคนดี หรือ ต่ำช้า … อาทิตย์กล่าวขอบคุณตรีทิพย์ก่อนจากอีกครั้งที่ทำให้ตนกลายเป็นคนมีคุณค่าและคงได้ ‘ตายอย่างขุนเขา’ มิใช่ ‘ตายอย่างขนนก’

    เสียงร้องเรียกพ่อของลูกชายตัวน้อยดังมาปลุกภวังค์ อาทิตย์ผละจากตรีทิพย์กลับเข้าไปในงานด้วยรอยยิ้มแห่งมิตรภาพที่อบอุ่นเป็นครั้งสุดท้าย …

    ที่มา http://www.ch7.com/website/entertain/drama-detail-blood.html

    Tags >>
  • ร่วมแสดงความเห็น
    ชื่อ :
      
    ตัวเลขจากภาพ :
      
    ความเห็น :
      • #264
        สุรวดี [125.27.31.xx] เมื่อ 5 ปี 8 เดือนที่ผ่านมา
        สนุกมากๆ
      • #263
        รานี [124.122.159.xx] เมื่อ 5 ปี 11 เดือนที่ผ่านมา
        ชอบ
      • #262
        นัด [125.26.107.xx] เมื่อ 6 ปี 1 เดือนที่ผ่านมา
        สนุกมากๆค่ะ